Ben yalnız bir yaşlı kurdum,
Düşünen kimse yok beni.
İntikam almak için ben de kimseyi düşünmüyorum;
her pazar günü,
bir kuzu budu yiyorum
kötülük olsun diye.
Başkalarıyla birlikte olmayı istemiyorum, başkalarına ihtiyacım var. Kendime güvenmem için başkalarının bana güvenmeleri gerek, bu yüzden başkalarına ihtiyacım var.
Gülümsemeyi istemem için başkalarının bana gülümsemesi gerek, bu yüzden başkalarına ihtiyacım var. Sadece beni mutlu etmeleri için başkalarına ihtiyacım var.
Bir de iyi bir restoranın adresini vermeleri için.
Yalnızlık çok uzun süre kapalı kalmış bir oda gibi kokuyor, naftalin kokuyor, ekşimtırak, kimi zaman çürümüş meyveyi andıran bir küf kokusu doluyor burunlarımıza.