LAERTES
Hamlet'e, boş övgülerine, gelince ...
Bir oyun, bir gençlik hevesi say bunları.
Bir menekşedir açmış erkenden, bahar günü, Açmış ama sürmez; tatlıdır, ama solar gider, Bir anlık güzel bir koku, hepsi o kadar.
OPHELIA
O kadar mı sadece?
LAERTES
O kadar sadece... Neden dersen, İnsan büyürken eti kemiği büyümüyor yalnız, Bu Tanrı yapısı geliştikçe
Kafanın ve ruhun işi de artıyor içinde. Şimdi belki seviyor seni, Kirli, kötü şeyler yoktur yüreğinde.
Ama büyük adam oluşu korkutmalı seni, Dilediğini yapmak elinde olmayabilir.
Doğuş üstünlüğünün esiridir kendisi: Sıradan insanlar gibi yaşayamaz.
Çünkü bütün devletin rahatı, güvenliği Onun seçeceği yola bağlıdır, Bundan ötürü de sınırlıdır seçme özgürlüğü: Başı olduğu bu gövdenin isteğine, rızasına bağlıdır.
Seni sevdiğini söylüyorsa eğer, Buna inanmazdan önce şunu düşünmelisin ki Sözünde durmak elinde değildir Onun durumundaki bir insanın.
Danimarka'nın sesiyle sınırlıdır onun sözü.
Senin şerefine düşebilecek gölgeyi düşün Tatlı dillerine fazla saflıkla inanırsan.
Kaptırırsan yüreğini, açarsan temiz koynunu Taşkın heveslerine. Ophelia, koru kendini.
Evet, koru bu tehlikeden kendini, canın kardeşim;
Ölçülü kal sevginde, kaptırma kendini Arzunun belalı akışına.