canan canan
@cnn123
32 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Bu ara sadelesmeye kafayi taktigim icin kitabi daha bir istahla elime aldim.Hicbir zaman şaşadan hoslanan biri olmadim zaten ama farkinda olmadan etrafim biraz kalabaliklasmis.Benim kastettigim eşya yönünden fazlalık.Aslinda kitapta sadece esya yonunden evde sadelesmeden bahsettigini dusunuyordum.Sadelesmenin sadece evde degil zihinde de olmasi gerektiğini anlatiyor.Evde baslayan temizlik zihnen desteklenmediği takdirde hayatında hicbir sey degismiyor..
Kitabi begendim mi? Pek degil aslında.Tamam konusu az cok tahmin ettigim sekilde ilerledi ama üslup beni sarmadi.Yazar karslikli konusma seklinde ilerletmis, kendini anlatmis, hayatindan ornekler vermiş ama beni heyecanlandirip gaza getirme durumu olmadi.Metinler alt baslik şeklinde ilerliyor ve başlığı gordugum anda metni okumaya bile gerek duymadim çoğu zaman.(ama okudum) En begendigim kısım sanirim kapaktaki resim..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
milenaya mektupları okurken içim şiştigi icin araya bi sey sıkıştırsam da okusam derken migrosta koli koli dökülmüş kitaplarla rastlastim.10₺ye satilan azcik kafa dagitmalik hafif bisey olsun diye elime aldığım iyi kiz i elimden birakamadim desem yeridir.milena az bekleyedursun mia yla ilgileneyim az.ilgiye fazlasiyla ac bir arkadaş zira.kitap arkası ozette resim ogretmeni deyince dikkatimi cekti, meslektasiz sonuçta.ilk sayfalari okumaya basladigimda bu ne yaa demedim desem yalan.cunku hangi karakterin konuştuğunu anlamam biraz zaman aldi.basrolde mia olunca hep onun agziyla yazilan bi roman diye düşündüm haliyle ama mia degil, Eve ve Colin in agzindan, once ve sonra şeklinde degisik bir kurguyla yazılmış.Bu arada annenin adi Eve yi yabanci bir kelime olarak okumaya calismak biraz yordu.Keske baska bir isim olsaymis.Hikaye zengin ailenin mutsuz kizi deyince klişe gibi olabilir ama anlatim sekli, dili gercekten surukleyici olunca merakla okutan bir roman.ne zaman soğuktan donacaklar yada ne zaman bulunacaklar diye diye bitirdim şükür kitabi.iki kişi ne kadar zit karakterler de olsalar ayni ortamda uzun süre basbasa kaldiklarinda birbirlerinden etkilenmemeleri mumkun degil, ki bu kisilerden biri zorla alikonuluyorsa durum stokholm sendromuna dönüşüyor.
*sevdim mi evet fazlasiyla sevdim.beklentimin çok üstünde
*kitap yorumlarinda biri üç saatte bitirdim deyince bir gaza geldim ama ne yazikki, üç günde anca bitirdim ben.acaba uydurmuş olabilir mi ya da o kadar hızlı mi okudu ,soru işareti, ben yavas okumadim zira.462 s
puslu kıtalar atlası nasil bir kitap, nasil anlatsam.ogretmen bu kitaptan sözlü yapsa sifir alirdim herhalde okudum anladim az cok ama anlatmasi epey zor..5-6bolumden oluşuyor kitap ve her bölüm başlangıç noktası olarak farkli bir unsur ele alıyor ve bu unsurlar bir şekilde birbiriyle ilişkilendiriliyor.ne alakasi var simdi diyebilecegimiz bir şey bir anda konunun icine eriyip harika bir tat bırakabiliyor.bu harmanlanma işi nasil oluyor hic anlayamadim, o nerden geldi bu kim diyene kadar bakıyorum bizim kahramanla tanışmışlar bile.
kahramanlar bünyamin ve babasi uzun İhsan efendi.İhsan efendinin zihnindeki olaylar yaşanıyor hikayede yada kendisi öyle olduğunu soyluyor.ama simdi dusundum de bu durumda kaza ve kader anlayisina ters bir konu bu.e zaten bu roman da fantastik tamam sıkıntı yok.hepsi iyi guzel de en güzeli dilencilerin dua ve beddualari.iki kez okudum bazi kısımlarını :)
"bu dünyada insanlarin tek korktuğu öğrenmekti.aciyi, susuzluğu, açlığı ve üzüntüyü ogrenmek onların uykularini kaçırıyor, bu yuzden daha rahat doseklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara siginiyorlardi....her insan şu ya da bu şekilde dünyayı okumaliydi."
