Can Ağ
@cnnag
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Türkü söylemeyi, halay çekmeyi, sevmeyi sevilmeyi unutmuşlar. Koklamayı, bir insanı derin derin, insan kokusuyla içlerini doldurmayı unutmuşlar. Coşmayı, ağız dolusu gülmeyi, sevinmeyi, ağlamayı unutmuşlar.
Kimse kimseyi öldürmüyordu orada. Kimse kimsenin gönlünü kırmıyor, yüreğini incitmiyordu. Kimse kimseyi aşağılamıyordu. Kimin gücü yeterse öbürünü ezmiyordu. Bir kuşun, bir arının, bir kelebeğin kanadına bile dokunulmuyor, bir karıncanın yolu bile kesilmiyordu.
"Üzülme kızım, çoğunlukla insanoğlu budur."
"Korkmuş çocuk Zero Hatun," dedi içini çekerek. "Bu hep böyledir. İnsanoğlu biraz da böyledir, budur kızım. Hepimiz, bütün insanlar çılgıncasına korkuyu yaşıyoruz. Her an, her saniye, her şeyden korkuyoruz. İnsanoğlunun mayası korkuyla yuğrulmuş. Çok ölüm gördüm, çok yaralanma, çok donma, çok savaş... Bir şey gördüm yalnız, bir şey vardır insanlıkta, bir tek bir şey o da korku."