Ben bir öğretmen adayıyım. Öğretmen olacak olmak kalbimde kelebekler uçuşturuyorken bu kitapla okuduğum her bir satırda "iyi ki bu mesleği seçmişim" dedim bir kez daha. Gözlerim dolu dolu oldu birçok yerinde. Hayret ederek büyük hayranlık duyarak okudum birçok kısmını, dedim gerçek olabilir mi? Bir öğretmen gerçekten bunları yapmış mı? Yapmış. Yapabilir. Öyle bir ısıttı ki içimi, öyle ışıltılı bir umut ekti ki... Ben bir Nurten öğretmen olamam belki ama kitabın sonlarına doğru dediği gibi öğrencilerimin gözünde kendimi görsem de yeter başardım dememe. Dünyanın en iyi 10 öğretmeninden biri olmak değil hayalim ama belki bir gün tek bir minik kalbin "iyi ki benim öğretmenim oldun"u olabilmektir en büyük dileğim. Umarım nasip olur. Her öğretmene, öğretmen adayına tavsiyemdir kesinlikle
Kitabın o güzel sonundan :
"Bu yol gül kokar öğretmenim. Seni senden alır gülün kokusu. Kolay değildir güle ulaşmak. Bazen düzdür yolun tebessümle devam edersin bazen de taş değer ayağına. Ayakların acısa da ayrılmazsın yoldan. Bilirsin gül seni bekler. Yine tebessüm ede ede devam edersin.
Kolay değildir gülü yetiştirmek. Bazen yetiştirdiğin güle dalar gidersin bazen acıtır dikenleri. Ama olsun. Değmez mi bir güle hayat vermeye?
Bu yolda hüzün de var, sevinç de. Acı da var, tatlı da.
Peki sen de var mısın bu yolda gönülden yürümeye? Çocukların gözlerine her bakışında tebessümle iyi ki demeye?
Unutma güç senin içinde. Sen kendine inandıkça, başaramayacağın iş, aşamayacağın yol yoktur. Unutma. Her şey mümkün, eğer inanırsan"