Halil Furkan Altın

Çocuklar acıları paylaşmaz demiştim omuz silkerek acılardır paylaşan çocukları gün geldi paylaşıldı acılar çocuklar paylaşıldı bana bırakılan neyse ona burun kıvırdım
Şiir
Reklam
uykuluydular sinerken bedenime kıraç dağlar bitek vadilerle beraber ben tenimi yumarken uykularına tutundular..
Şiir
Öfkemdi başlattı yolu ısrara gerek var deyip durdu şehvetim istemedi doğurmak böyle bir uğraşı tabiat tarih onu tanımazlıktan geldi bir dövüş olsaydı sonunda belki gevşerdi hırsım belki saçlar taranırdı bir sevişmeden sonra ama ben hıncahınç bekçisi kalacağım burçlarımın sonunda yükü bıraktığıma yanacağım.
Şiir
Körüm, o halde karanlık niye benden kaçıyor? Sağırım, nasıl oluyor da uğultum uzaktan beni çağırmaktadır?
Şiir

Halil Furkan Altın

, bir kitap okudu
Puan vermedi·125 syf.·
6 günde okudu
·
2025 3. kitabı
Attila İlhan
7.7/10 · 4.662 okunma
Reklam