“Taş Kalpli değil de azıcık insansan bu boş lafları bir daha söyleme” dedi hayalet. “Fazla nüfus nedir sen de biliyorsun? Nerededir bu fazla nüfus? Kimin yaşayıp kimin öleceğini sen mi karar vereceksin? Yüze gücün karşısında belki sen şu fakir adamın çocuğu gibi milyonlarcısından çok daha değersizsin. Belki yaşamayı onlardan daha az hak ediyorsun. Yaprağın üstündeki böcek, toz toprağın içinde debelenen aç kardeşlerinden yakınıyor. Yüce Tanrım!”
dünyada hastalık ve üzüntü bulaşıcı olsa da hiçbir şeyin kahkaha ve neşe kadar çok sirayet etmemesinin oldukça adil hakkaniyetli ve asil bir düzenleme olduğunu söyleyebilirim