Kış, bütün yıla egemen olmak için mücadele etse de sonunda çiçekler açan ve neşe saçan ilkbaharın zaferini kabullenmeye mecburdur.
Yarın bize neler olacağını kimse bilemez, çünkü her günün iyisi ve kötüsü aynı gün içinde olup biter.
Herhangi bir yönden muhtaç olma hissinin zorluğunun ve bu durumun ailesel yansımasının oldukça gerçekçi ve korkutucu bir şekilde anlatılmış olması çok etkileyiciydi. Maalesef okurken hayatımdan izler de buldum. Beni baya kötü hissettirdi. Bir daha okuyacağımı sanmıyorum.
...diş sıkarak da olsa ailevi görev gereği katlanılması, sadece ve sadece katlanılması gereken bir ailesi üyesi...
