Fazla yorulduk birileri için kendimizi .
Fazla büyüttük gözümüzde varlıklarını ve çok fazla
üsteledik bazı şeyler için. Kıymetin fazlasını, sevginin
en güzelini verdik. Ve bir insanda tükettik tüm
insanlara olan güvenimizi.
Tükettik, tükendik. Değer verdikçe değersizleştik.
Birilerinin yokluğunda var olamayız sandık.
Oysa kendini bulmanın tam adıymış birilerinin yokluğu.
Kendinden vermek değilmiş huzurun kendisi ,
Kendine yetebilmekmiş .Ve mutluluğa kesilmiş
bir biletmiş kendine yetebilmek.
Geç de olsa aldık.