Merve Çuhadar
@cuh147
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Willy bir yere giderken onu asla bırakmazdı. Bir kez bile, bir kerecik bile bırakmamıştı, Kemik bey de bırakılmaya hiç alışkın değildi. Gerçi şımartılmış olabilirdi ama onun kitabında bir köpeğin mutluluğu için yalnızca sevilmesi yeterli değildi. Kendisine ihtiyaç duyulduğunu da hissetmeliydi.
Sıkıcı ve sınırlı bir yaşamaydı bu ama Kemik bey bunu nereden bilecekti ki ? Budala bir yavru köpekten başka bir şey değildi, kendi kuyruğunu kovalayan, kendi dışkısının üzerinde gezinen, yumuşak patili bir alıktı; bundan başka bir hayatı tatmamışsa hayatı yaşanılır kılan özün kendi yaşadığı hayatın içinde az mı çok mu bulunduğuna nasıl karar verebilirdi ?
İşte ben bunun hayalini kurdum Kemik bey. Dünyayı daha iyi bir yer haline getirmenin hayalini. Ruhun kasvetli, karanlık kuytularına biraz olsun güzellik katmak istedim. Bunu bir ekmek kızartıcısıyla yapabilirsin, bir şiirle yapabilirsin, elini bir yabancıya uzatarak yapabilirsin. Nasıl yaptığın hiç önemli değil. Dünyayı bulduğundan daha iyi bir durumda bırakmak.. İnsanın elinden gelecek en iyi şey budur.
İnsanlar da köpek muamelesi görebilirler, dostum, bazen de gidecekleri bir yer olmadığı için ahırlarda ya da çayırlarda yatarlar. Kendine acımaya başlamadan önce yolunu kaybeden ilk köpeğin sen olmadığını hatırla.