cumlearasi
@cumlearasi
Okuduklarımı değil, beni okuyan cümleleri paylaşıyorum
Okurunu düşündüren herkes hoş gelir.
insan bazen bir şehri değil,
kendini terk etmek için yola çıkar.
ve sonra bir ormanın içinde,
ağaç gövdelerinden yapılmış sessiz bir kapının önünde durur…
anlar ki;
doğa konuşmaz ama her şeyi anlatır. 🌲
ormanya’da öğrendiğim şey şu oldu:
en derin kütüphaneler bazen duvarların arasında değil,
sessizliğin içindedir. 📚
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
bazı yollar insanı sessizleştirir…
bazı sessizlikler ise kitaplara götürür.
ormanın içinde küçücük bir raf,
ama içinde yüzlerce hayat saklı…
“karma kitaplık” belki de tam olarak bunu anlatıyor:
aldığın bir hikâyeyi, başka birine bırakmak. 📚🌿
ve bazen insan, en güzel cümleleri
şehirden uzak yerde buluyor..
insan, en büyük yabancılığı kalabalıklarda değil;
kendi içinde susturduğu seslerin arasında yaşar.
çünkü zihnin kurduğu bütün yollar dünyaya çıkar,
ama ruhun sorduğu her soru dönüp yine insana varır.
zaman herkesi değiştirir denir;
oysa zaman çoğu kişiyi değiştirmez, sadece üzerindeki sessizliği büyütür.
ve bazıları yaş aldıkça olgunlaşmaz, yalnızca içindeki boşluğa alışır.
belki de var olmanın en ağır tarafı budur:
bir ömür boyunca kendini anlamaya çalışıp,
en çok kendine geç kalmak.
insan en çok kendinden kaçarken yorulur.
oysa durup baktığında aradığı şey çoğu zaman dışarıda değil, içinde saklıdır.
her şeyin hızlı aktığı yerde yavaş kalabilmek bir zayıflık değil, farkındalıktır.
çünkü bazı cevaplar düşünerek değil, hissederek bulunur.
ve belki de hayatın en sade gerçeği şudur:
ne kadar uzağa gidersen git, kendine vardığın yerden başka bir yer yoktur.
Bazı insanlar konuşur, bazı insanlar ise yaşattıklarıyla iz bırakır.
Hayatta en zor şey; iyi görünmek değil, iyi kalabilmektir. Çünkü zaman geçtikçe yüz değişir, şartlar değişir, insanlar değişir… Ama karakter değişince insan kendini kaybeder.
Bir insanın gerçek gücü bağırmasında değil, sabretmesindedir.
Gerçek zenginlik cebindeki para değil, arkandan edilen güzel duadır.
Ve unutma; bugün yukarıdan bakanın, yarın aşağıdan bakmayacağının garantisi yoktur.
İnsan bazen kırılır, bazen yorulur, bazen de sustuğu şeylerle büyür.
Ama her düşüş yeni bir ders bırakır. Çünkü hayat, aynı hatayı ikinci kez yapmayana yol gösterir.
Kimseyi küçümseme…
Toprak altında en zenginle en fakirin yeri aynı derinliktedir.
Bu yüzden kalp kırmadan yaşa, kimsenin hakkını yeme, iyi olmayı çıkar için değil vicdanın için seç.
Çünkü günün sonunda insanın yanında ne malı kalır ne makamı…
Sadece yaptığı iyilikler ve bıraktığı izler konuşur.