Agamben her şeyden önce erotik olan ile pornografık olan arasındaki temel farkı gözden kaçırır. Çıplaklığın doğrudan gözler önüne serilişi erotik değildir. Bedenin erotik yeri "giysinin aralandığı yer"dir, derinin "iki dikişli kenar arasında" örneğin eldivenle yen arasında "parladığı" yerdir. Erotik gerilim çıplaklığın sürekli sergilenişinden değil "görünüp kaybolmanın sahnelenişi"nden kaynaklanır. "Kesinti"nin olumsuzluğudur çıplaklığa parlaklık katan. Örtüsüz çıplaklığın olumluluğu pornografiktir. Erotik parlaklığı yoktur. Pornografik beden düzdür. Kendisini kesintiye uğratan hiçbir şey yoktur. Kesinti muğlaklığa, çift anlamlılığa yol açar. Bu semantik bulanıklık erotiktir. Dahası, erotik olan sırrın ve saklılığın olumsuzluğunu şart koşar. Şeffaflığın erotiği diye bir şey yoktur. Pornografi tam da topyekun teşhir ve soyma uğruna sırrın ortadan kaybolduğu noktada başlar. Müdahaleci, nüfuz edici bir olumlulukla kendini gösterir
Kapitalizm her şeyi meta olarak sergileyip aşırı-görünürlüğe teslim ederek toplumun pornografikleşmesini en uca götürür. Sergi değerinin en üst noktaya çıkarılmasıdır hedeflenen. Kapitalizm cinselliğin başka bir kullanımını bilmez.
Güzel haricinde örten ve örtülü hiçbir şey asli olamayacağından güzelliğin ilahi varoluş temeli sırdadır.Zorunlu olarak örtü ve örtülmeye bağlı olması ölçüsünde güzelliğin örtüsü açılamaz. Örtülü olan, sadece örtünün altında kendiyle özdeş olarak kalır. Örtünün açılması yok olmasına yol açar. Yani çıplak güzellik yoktur.
Benjamin'e göre güzellik, örtü ile örtülenin çözülmez bağını gerektirir. "Çünkü güzel olan ne örtü ne de örtülmüş olan nesne değil örtülü nesnedir. Örtüsü açıldığında sonsuz derecede göze çarpmaz olduğu ortaya çıkacaktır.
Kapitalist ekonomi her şeyi sergilenme mecburiyetine tabi kılar. Sadece sergilemeye yarayan sahnelemedir değer yaratan, şeylerin her türlü kendine özgülüğü feda edilmiştir.