Özge Nur
@cyclebreaker
Tümüyle mahvolup gitmeden önce, içimdeki insanı bulabilirim.
Dostoyevski
61 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
korkular ne kadar sık hayatımızı zehir etmeye gelir ve sonunda asılsız ve haksız oldukları ortaya çıkar.
Reklam
Bir kapıyı kapatan Allah, bir diğerini açar.
Neyse ki evrenin rayında, gezegenlerin de yörüngelerinde ilerlemesini sağlayan, başka seferlerde de gerekliliğine tanık olunmuş denge, farklılıklar yüzünden şikayetler birikmesin diye bir yerden bir şey alınırsa yerine aşağı yukarı eşdeğerde, olabildiğince aynı nitelik ve oranda başka bir şeyin koyulmasını öngörür.
SPOILER İÇERİR
Puan vermedi·320 syf.·
2025 1. kitabı
Jose Saramago'nun Körlük kitabı. Okurken düşündüren bir kitap oldu benim için. Kitapta toplumda giderek yaygınlaşan bir 'körlük' durumundan bahsediliyor. Daha sonrasında ise bu durumun insan yaşamını nasıl etkilediğinden...
İlk kısımda yazarın bahsettiği 'körlük' olgusundan bahsetmek istiyorum.
Körlük, yani beş duyumuzdan, görme duyusunun kaybı.
Bu durumun işitme kaybı, koku kaybı, tat kaybı gibi versiyonlarını zihnimizde hayal etmek mümkün. Okuduklarımızdan hareketle bu diğer olguların insan davranışlarını nasıl değiştirebileceğini, toplumu nasıl başkalaştırabileceğini hayal edebiliriz.
Peki ya var olmayan duyularımız?
Yani ya bizim dünyayı daha iyi algılamamıza yardım edecek başka duyularımız da varsa ve biz onların ''körüysek?''
Ya şu andaki hayatımız aslında yaşayabileceğimiz hayatın bir alt versiyonuysa?
Kitabı okurken bu soru aklımda dönüp durdu.
Kör olduğunu anlayabilmek için görmeye başlamak gerekir.
Yaratıcı'nın varlığını beyan ettiği Öteki Alem'de, bu dünyada sahip olmadığımız farklı duyularımız olacak mı?
İkinci kısımda ise körlüğün, insan davranışlarını nasıl etkilediğinden bahsetmek istiyorum.
Bu durumda, asla yapmam dediği şeyleri yapan insanlar oldu.
İnsanların hayatta kalmak ve korunmak için ne kadar direndiğini gördük.
Yaralanan adama ilaç getirmeyen askerlerde, körleri yaka paça karşı bloğa gönderen temaslılarda, eşkıyaların insanlık dışı isteklerini kabul eden körlerde...
Hepsinde aynı güdüyü gördük: Hayatta kalma içgüdüsü.
İlgimi çeken bir diğer nokta ise daha fazla menfaat elde edebilmek için krizi fırsata çevirmeye, silahlanıp idare ve komutayı ele geçirmeye çalışan insanların türeyişiydi. Bu durum kendime şu soruyu sordurdu: Her zaman böyle mi olurdu? İnsanoğlunun olduğu her yerde böyle zalim bir grup türer miydi? Öyleyse nedendi? İnsan
Dünyanın sonsuz olduğu varsayıldığında
Söylediklerimizin ve yaptıklarımızın iyi ve kötü sonuçları, bizim artık bu sonuçları fark edebilmek, onlardan ötürü kendimizi kutlayabilmek ya da onlar yüzünden af dileyebilmek için bu dünyada olmayacağımız sonsuz sayıdaki günler de dahil olmak üzere gelecekteki bütün günlere, oldukça tekdüze ve dengeli bir şekilde dağılarak uzanır, ki üzerine çok konuşulan ölümsüzlük denen şeyin bu olduğunu söyleyenler vardır
