5 yıl aradan sonra Charlie ve Algernon ile tekrar buluştum. Pek sevgili
buyilneokuyoruz kulübümün Nisan ayı okumasıydı.
Açıkçası özlemişim. O labirentlerde dolanmayı, zihnin çıkmazlarındaki sırlarla tekrar karşılaşmayı, masumiyetin tanımsız bir öfkeye dönüşmesini, aynada kendimle yüzleşmeyi, Algernon'u, her şeyini özlemişim.
Bazı kitaplar böyle işte... Yıllar geçse bile özletiyor kendini insana.
İyi ki
buyilneokuyoruz vesilesiyle tekrar okudum.
5 yıl önce şunları yazmışım efenim;
Harikaydı. Charlie'nin kendi küçük dünyasında yaşadığı tüm duyguları tüm saf duygularıyla aktarmasını adım adım takip ederken yaşadığı değişime de tanık olup duygularının, düşüncelerinin, yaşamının değişimine, farkında olmadığı birçok şeyin gün yüzüne çıkmasına, kendisiyle, ailesiyle, dost bildikleriyle, bildiğinin yanı sıra yeni keşfettiği dünyasıyla yüzleşmesini görmek, insanın ne denli acı verici olduğunu her satırda daha da hissetmek çok üzücüydü. Algernon'a çiçekler mutlaka okunması, ders alınması gereken bir insanlık kitabı.
Kitaplığınızda okumak için beklettiğiniz kitaplarınız, tanışmaya bir türlü fırsat veremediğiniz yazarlar mı var?
buyilneokuyoruz olarak her ay hem grubumuzun seçtiği kitaplar hem de bireysel okumalarla birçok kitabı, birçok yazarı ve birçok türü keşfediyor ve online toplantılarımızda fikirlerimizi paylaşıyoruz. Bize katılmak isterseniz DM atabilirsiniz.
Bu grup kitapları yarıştırmak için değil, birlikte iyi hissetmek için okur. Yarım bırakmak serbest, beğenmemek suç değil, sohbet kutsaldır.