Siréne
@d0nttch1
Şu anda okuduğu kitap
Sizin gibi olan insanları ararsınız, sizden beter durumdaki insanları ve başınıza gelen korkunç olaylar hakkında daha iyi hissetmek için onları kullanırsınız.
Reklam
Spoiler İçerebilir!!
Selam selam selam... Okurken öylesine okuyacağım diyerek başladığım bir kitabın incelenmesiyle geldim.
Öncelikle kitap serapa rahatsız edici içeriklerle doluydu, bunu bilerek başlayın. Bir hikayeyi ilk kez katilin ağzından okudum ve neredeyse deli oluyordum çünkü katilimiz dümdüz psikopat. Ruh hastası, narsist ve sağlıksız. Kendini beğenmiş ukala herifin teki bu yüzden onun bakış açısından olan bölümlerde sinirden saçınızı başınızı yolabilirsiniz. Yaptığı şeyleri kendi hastalıklı düşüncelerine dayanarak durmadan meşrulaştıran ve kendini neredeyse Tanrı zanneden, herkesi istihfaf eden birisi. Tam bir manipülasyon ustası öyle ki bir an kendinizi ve inançlarınızı sorgulayabilirsiniz.
Noa ise melankolik diyebileceğim bir ruh sağlığına sahip bir kadın. Kendisini ablasının ölümünde suçlu buluyor ki zira annesinin de bu vicdan azabında çokça payı var. Babası zaten Şebnem Ferah'ın da dediği gibi "Yokluğun varlığın bir" denilen türden. Kardeşi için ailesine katlanan artı bir özelliği olmayan, intihara meyilli, hayata küsmüş bir arkadaşımız.
Kitabın konusu bana "The Glory" dizisini çağrıştırmadı değil. Doğup büyüdüğü kasabaya çocukken yaşadıklarının intikamını almak için dönen birisi. Kasabanın huzurunu kaçıracak, oradakilerin gerçek yüzlerini ortaya çıkaracak vesaire. Artı olarak başka bir noktaya değinmek istiyorum ki kitap boyunca sadece kadın cinayetleri işlendi ve bu beni rahatsız etti. Yazara şahsi olarak herhangi bir söylemim yok ama en azından ölenlerin arasından bir ikisi erkek olabilirdi. Sanki cinayetler daha kolay olsun diye sürekli kadınlar koyulmuş gibi. Şu da var ki katil bir sayfada kurbanlarıyla düzüşemeyeceğini, o kadarını midesinin almadığını söylüyordu. Lakin şu anda bildiğim kadarıyla katil Paul ve Paul hem Noa ile hem de Lexa denen ablamızla beraber
Bir ölüyü öperseniz, sonsuza kadar teninin soğukluğu sizinle kalır, derler. Bu yüzden sevdiğiniz insanlar öldüğünde onları öperek vedalaşmak acınızı sonsuz kılardı.
"Bazı acılar yaşamayı gerektirir. Bazı yaralar ölünce bile kanamaya devam eder."
"Bırak kanasın diyorsun yani?"
"Bırak yaşasın diyorum sadece."
"Sorun ailen olduğunda ve seni sevgisizlikleriyle cezalandırdıklarında üstesinden gelmek o kadar kolay olmuyor."
Reklam