"Çok güzel," diyerek ellerimi biraz daha gökyüzüne doğru açtım. "Yağmur bana güzellikleri anımsatıyor."
Korel deri ceketinin yakasını kaldırdı ve boynuna siper ederek başını öne eğdi. "Kimsenin gitmediği bir mezarlık gördün mü?" deyip kolumdan çekiştirdi. Yüzüm asılırken ona düz bir ifadeyle baktım. Ellerini cebine koydu ve göz ucuyla bana baktı. "Yağmur en çok onların dostudur."