“gelecek zamanın gelecek zamanlarında
ne gelecek biliyorum artık
bu yüzden güvenim kalmadı insana
kuşkusuz her an bir kahraman çıkabilir
ve yeşertebilir yeniden umudu”
Şairin; gelecek zamanı, şimdiki ve geçmiş zamanla tartması demek, umudunu yeşertecek tohumları da şiir toprağına serpmesi demek. Toprağa ektiği tohumun bir zaman sonra filizlendiğini görmesi ne büyük bahtiyarlığıdır.
“yalnızca sözcüklerin gezindiği gecede
yalnız sözcüklerle çizilen resimde
fısıltın rüzgârı kıskandırıyor
akan su yavaşça duruyor
parıldayan nesneler birer birer sönüyor...
böyle bir karanlık olmamıştır diyorum
çünkü her şey
bir tek senin ışığınla aydınlanıyor”