"Yaşamın bu kadar ağır olduğu bir dönemde ölüm, insan için aranan bir sığınak haline gelmiştir." İnsanlar bu cümleden çok farklı manalar çıkarabilirler oysa benim gördüğüm tek bir anlam var çaresizlik.
Daha önce hiç yaşamamış olduğum bu müthiş duygu ve böylesine devasa büyüklükteki bir sevgi, beynimde yıllarca hangi kıvrımın arasında saklanıp kalmıştı?