Yinede yalvarırım...Seni bulduğumda beni tanı. Kulaklarım farklı olsa da, ellerim kirlenmiş, gümüş yüreğim kararmış olsa da tanı beni. Dolunaya benzeyen gözlerimi senin üstündeki duruşlarından tanı.
“Benden çaldığını sanan aptal kent, benden aldıkların benim parçalarım, biliyor musun? Onu benden aldın diye senin oldu mu sanıyorsun? Kolumu şuracıkta kesip kucağına atsam da o, benim kolum olmaya devam etmez mi?”