x

x
@daimonic
inan bilmiyorum
Hattâ diyebiliriz ki sanat eseri sanatçıyı olduğu gibi değil, olduğu kadarıyla değil; oluşa yönelişiyle, olma yönünde bir istikamet tutuşuyla bize açar. Sa­natçının açtığı bizim için de bir açılım olduğu za­man, sanatçıyı açan şey bizi de açtığı zaman eserle bağlantı kurarız. Eserle kurduğumuz bağlantı bizi sanatçıya götürmez, kendimizi tanımaya götürür.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Demek ki şiiri bizim için gerçek kılan şiirin üstün, ince, yüksek düzeyde bir söz sanatı oluşu değil, bizim ona tutunma tercihimizdir. Şairin kastıyla okur-şairin (itiraf etmeli ki şiir okuyucusu açık veya gizli, güneşte veya gölgede, atılgan veya ürkek, başarılı veya başarısız bir şair­dir) tercihidir şiiri yapan.
İnsan için önüne çıkan bü­tün yollar «yürünebilir» yollar ise o insan artık kay­bolmuştur.
Masalların en kötüsü de kendimiz hakkındaki masaldır. Herkes kendi masalını yıkmalıdır. ... Masal yıkılmalı ve gerçek egemen olmalıdır.
Toplum dediğimiz yapı içinde bizi fizik dünyasının saldırısından koruyacak anlam bağlarını esas kabul ederiz.