x
@daimonic
inan bilmiyorum
2001
120 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Spinoza'ya göre "arzu insanın özüdür". İnsan, aslen arzulayan bir varlıktır. Doğası conatus dolayısıyla onu sürekli arzulamaya iter. O halde arzunun kendisi değildir kötü olan; aksine, hiçbir şey arzulamaz hale gelmek hayatın ateşini söndürmek demektir.
Duygularımızı üreten bu mekanizmalardan çoğunlukla bihaberizdir: Kıskanç, aşık, nefret dolu, merhametli veya umutsuz olmamızın derinlerdeki sebeplerini bilmeyiz. Duygulanıma maruz kalırız, oysa aslolan onu tesis etmektir.
Spinoza'ya göre bizi biz yapan (ve davranışlarımızı izah eden), doğduğumuzdan beri bizi etkilemiş ve içimizde çok farklı duygular yaratmış karşılaşmalardır (bedenler, fikirler).
Öfke hali bir hortum kadar izah edilebilirdir ve kıskançlığın güneş tutulması kadar rasyonel sebepleri vardır.
Spinoza iki temel bilgi türünü birbirinden ayırır: İlk tür sadece, bedenimize ve ruhumuza tesir eden dışımızdaki fikir ve cisimlerle karşılaşmalardan meydana gelir. Bu karşılaşmalar nesnel hakikate değil o hakikate dair temsilimize denk düşen imgeler üretir. Spinoza kendimize dair bilgiyi ve dünyaya dair bunun dolayımında elde ettiğimiz bilgiyi "uygun olmayan" (hatalı, kusurlu, sakat) olarak niteler. Bu, ilk bilgi türü dür: Bir şeyin hayali ve kısmi temsilinden yola çıkarak, ona dair oluşturduğumuz kanıdır.