lorin baysal
@daisy_coffe
𝑍𝑎𝑚𝑎𝑛 𝐾𝑒𝑙𝑒𝑏𝑒ğ𝑖𝑛 𝐾𝑎𝑛𝑎𝑡𝑙𝑎𝑟ı𝑛𝑑𝑎 𝑇𝑎𝑛𝑟ı𝑦𝑑ı
Bir romanın içinde saklı bir karakterdim. Sanki roman baştan yazılıyor, yazar beni tekrar var ediyordu. Yeniden yazılıyor olmama rağmen eski benin ağır duygularını da içimde tutuyor gibiydim.
Reklam
Biliyor musun Efken, bir gün sadece birimiz öleceğiz fakat gömülen tek kişi olmayacak.
En büyük karmaşa, anlık sessizliğin ardından yükselir.
Bazen sakinlik, intiharın ruha attığı ilk fırça darbesiydi.
Ve güneş öyle karanlıktı ki, sanki geceye aitti.
Reklam