Durmuş Ali ÖZBEK
@dalice
64 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
ENKAZLARDA YÜREĞİMŞiir
Deprem acısına sağır değilim,
Enkazlarda ezik şimdi yüreğim.
Bir damla ile de olsa eğilim
Enkazlarda ezik şimdi yüreğim.
Konuşamaz diller toza bölenmiş,
Körpecik bebeler eve belenmiş,
Gecenin ayazı niçin bilenmiş,
Enkazlarda ezik şimdi yüreğim.
Büyük bir afet bu, yerler yıkıldı,
Kolonlar altında canlar tıkıldı
Saplandı binalar yere çakıldı,
Enkazlarda ezik şimdi yüreğim.
Kural tanımadan bina yaptılar,
Para diye diye yoldan saptılar
Azrail oldular canlar kaptılar
Enkazlarda ezik şimdi yüreğim.
Özbekoğlu ayaz düştü ruhlara,
Hesaplar takıldı bir bir mıhlara,
Cevap bulunacak bir gün ahlara,
Enkazlarda ezik şimdi yüreğim.
23.02.2023 Yukarı Çağlar
Durmuş Ali ÖZBEK
durmusaliozbek@hotmail.com
Reklam
GARDAŞLAR TOPRAĞA KARIŞTI BUGÜNŞiir
Dertliyim efkârım, sardı başımı,
Günleri yılları, sorma yaşımı,
Enkazda ezildim, dikin taşımı,
Gardaşlar toprağa, karıştı bugün.
Bu nasıl dert idi, yoktur dermanı,
Haktan geldi bu dep-remin fermanı,
Kıyamet günüdür, bir can harmanı,
Gardaşlar toprağa, karıştı bugün.
Hissettik yüksektir, depremin hızı
Tenlerde dolaştı, ince bir sızı,
Kimlerin oğludur, kimlerin kızı,
Gardaşlar toprağa, karıştı bugün.
Altı şubat çarşam-badır günlerden,
Sabah mı, öğle mi, ya da tünlerden
Bir eser kalmadı artık dünlerden,
Gardaşlar toprağa, karıştı bugün.
Özbekoğlu yoktur, ölüme bir çare,
Açıldı yüreğe, derin bir yâre,
Mezarlar dizildi, bak pare pare,
Gardaşlar toprağa, karıştı bugün.
16.02.2023 Konya
Durmuş Ali ÖZBEK
YÜREK AĞLADIŞiir
*
Başımın üstünde bir ecel kuşu,
Ağıtlar yükseldi bitti her huşu,
Kabul etmez kalbim unutuluşu,
Damla damla kanım, yürek ağladı.
*
Giderken ardından gözümü diktim,
Her dalım kurudu sarardım döktüm,
Elimi açarak yerlere çöktüm,
Damla damla kanım, yürek ağladı.
*
Buradan da Okuyabilirsiniz.
edebiyatevi.com/yazi/270569_yur...
Toprak kucaklarken seni belinden,
Tutamadım senin son kez elinden
Kalmadı hatıran saçın telinden,
Damla damla kanım, yürek ağladı.
Ağıtlar yakıldı söndüm ağladım.
Bulutlar ağladı yundum ağladım.
Toprağa karıştı döndüm ağladım,
Damla damla kanım, yürek ağladı.
Özbekoğlu deprem değişmez kader,
Tuzağı kuranlar, ettiler heder,
Yüreğe oturdu, ağır bir keder,
Damla damla kanım, yürek ağladı.
14.02.2023 Konya
Durmuş Ali ÖZBEK
ON ŞEHİR DESTANIŞiir
Feleğimiz şaştı, başımız bir hoş,
Düşmana gülizar olmayan Maraş
Mezar da olamasın yiğide gardaş.
Gelip de görseniz yiğit Maraş’ı.
Geceydi soğuktu, yağıyordu kar,
Ezildim büzüldüm, burası çok dar,
Kurtulan donuyor, soğuktan bizar,[1]
Gelip de görseniz yıkık Maraş’ı!
Maraş dedikleri bu muydu gardaş,
Olmasaydı deprem olaydım yoldaş,
Göçükte canını veren bir sırdaş,
Gelip de görseniz, güzel Afşin’i
Tanınmaz oldu da her bir yöremiz,
Depremde titredi her bir zerremiz,
Çıkartan gelmezse yoktur çaremiz,
Gelip de görseniz, Gaziantep’i
Geçince feleğin, dar çemberinden,
Kükreyerek geldi, deprem derinden
Koru rabbim bizi, afet şerrinden,
Gelip de görseniz, bir de Kilis’i!
Çaresiz olmaksa ayrı bir beter,
Acılar sinede, yüz yılda biter,
Yaralı yüreğe, bir şefkat yeter,
Gelip de görseniz, Adıyaman’ı!
DEPREM YARASINI SARMA ZAMANIŞiir
Yıkılmış binalar sanki çamurdan,
Göçük altı sayılır mı ömürden,
Gecenin gözleri sanki kömürden,
Işığı gözüme verme zamanı.
Eridi vücudum, mecal kalmadı,
Üzerim betondur, ışık salmadı,
Yıkıntı içinde, gören olmadı,
Vaktimiz geçiyor, sorma zamanı.
Kıtalar ayrıldı, viran şehirler,
Yığıldı binalar, dondu nehirler,
Bir yudum su olsa, beni zehirler,
Serumu damara, vurma zamanı.
Bir Rabbim bilir, benim halimi,
Kırıldı doğrulmaz, görün belimi,
Bulun binaları, yapan zalimi,
Afet Bakanlığı, kurma zamanı.
Özbekoğlu deprem on ili vurdu,
Nice canlar soldu, nabızlar durdu,
Mateme düşürdü koca bir yurdu,
Deprem yarasını, sarma zamanı.
10.02.2023 Konya
Durmuş Ali ÖZBEK
Reklam