Basit çocuk ruhunda derinden derine bir şeyler değişiyordu:
Hayata dair, hani içinde hepimizin bazen kederli, bazen neşeli köleler olduğumuz hayata dair, bazı gerçekleri kavramaya başladığını hissediyordu...
Birini buraya sürükleyen yüreğiydi...
Diğeri ise vicdanına karşı koyamadığı için gelmişti. Tek kelime etmediler, birbirlerine tek bir söz bile söylemediler. Durup birbirilerini süzmekle yetindiler...