Damla
@damlattee
Öğretmen
86 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
2021 Nobel Edebiyat Ödüllü kitabımız insanın ait olma duygusunu, aile baskısını, yoksulluğu ve kaçıp yeni bir hayat kurma isteğini bu kadar gerçekçi anlatması ile öne çıkıyor.
Hasan, hayatının henüz başında olmasına rağmen yaşadığı hayal kırıklıkları ve çevresindeki baskılar yüzünden sanki bütün kaderi belirlenmiş gibi hissediyor. Onun içindeki kaçma arzusu aslında sadece fiziksel bir uzaklaşma değil; daha iyi bir hayat, daha temiz bir başlangıç arayışı. Bu yüzden karakteri bana çok gerçek ve dokunaklı geldi.
Hasan’ın hikâyesini okurken ona şunu söylemek isterdim: Hayatın daha yeni başlıyor ve şu an hissettiğin duygular kalıcı değil. İnsan büyüdükçe düşünceleri, korkuları ve umutları değişir. Bugün sonsuz gibi görünen acılar, yarın sadece bir hatıraya dönüşebilir. Belki de onun en çok ihtiyaç duyduğu şey, geleceğin bugünden ibaret olmadığını birinin ona hatırlatmasıydı.
Kitap genel olarak hüzünlü ve karamsar bir atmosfer taşısa da içinde sessiz bir umut barındırıyor. Bu yüzden bana göre bu roman sadece bir ayrılığın değil, aynı zamanda yeniden başlama cesaretinin de hikâyesi. Özellikle Hasan’ın karakteri, kitabın en unutulmaz yanı oldu.
#okudumbitti
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Deli Kadın Hikâyeleri, anlatım gücü ve cesaretiyle dikkat çeken bir kitap olsa da dili benim için fazlasıyla keskin ve yorucuydu. Yazarın vermek istediği duyguyu anlıyorum ancak bu sert üslup, metinle aramda bir mesafe oluşmasına neden oldu. Okurken akışa kapılmak yerine sürekli durup anlamlandırmaya çalışmak zorunda kaldım, bu da okuma keyfimi azalttı. Pek benlik değil ama yine de meraklısına önerilir… #okudumbitti
Tarık Akan’ın kendi yaşamından kesitler sunduğu, özellikle de 12 Eylül döneminin zorlu koşullarını gözler önüne seren oldukça etkileyici bir eser. Cezaevi sürecinde yaşadıklarını samimi ve çarpıcı bir dille aktarırken, dönemin baskıcı atmosferini ve insan onurunu zorlayan şartlarını okuyucuya derinden hissettiriyor.
Benim için bu kitap, geçmişte yaşanan bu zorlu süreci anlamamı sağlayan ve o günlerin acımasızlığını güçlü bir şekilde hissettiren çok etkileyici bir anlatımdı. Açıkçası, böyle bir dönemde yaşamak istemezdim; çünkü kitap, o şartların ne kadar ağır ve insanı zorlayan bir yapıya sahip olduğunu çok net bir şekilde ortaya koyuyor. Yıllarca okulunda çalıştığım için onun ideolojisini oldukça benimsemiş biri olarak çooook sevdim… Yakın zamanda tiyatro oyununa gidecek olmam da ayrı bir heyecan… #okudumbitti
Ferzan Özpetek’in Bir Nefes Gibi romanı, adını tam anlamıyla karşılayan bir kitap: sade, akıcı ve gerçekten tek nefeste okunabilecek bir hikâye. Büyük edebi iddialar peşinde koşmuyor; dili yalın, anlatımı duru. Bu da kitabı yormayan, akıp giden bir okuma deneyimine dönüştürüyor.
Roman boyunca yalnızlık, aşk, geçmişle yüzleşme ve kader temaları ön planda. Özpetek’in sinematografik anlatım tarzı satırlara da yansımış; sahneler gözünüzde canlanıyor, karakterlerin duyguları atmosferle birlikte ilerliyor. Özellikle kırılgan, geçmişine takılı kalmış karakter yapısı oldukça gerçekçi. Aşk romantize edilmeden, daha içsel ve yer yer melankolik bir yerden ele alınmış.
Derin psikolojik çözümlemeler ya da katmanlı bir kurgu bekleyenler için biraz yüzeysel gelebilir; ancak bu kitap zaten karmaşık olmak yerine his bırakmayı hedefliyor gibi. Bence en güçlü yanı da bu: sade ama duygusu yoğun bir anlatım sunması.
Kısacası, “Bir Nefes Gibi” edebi açıdan zorlayıcı değil; ama akıcı, duygusal ve etkileyici bir okuma arayanlar için ideal. Benim için keyifli, tam anlamıyla tek oturuşta bitirilecek bir kitaptı. #okudumbitti
“Her bir leylak çiçeği kokusuyla insanları öyle bir öpermiş ki, insanların başı döner, kalpleri iyilikle dolar, başka insanları öpmek isterlermiş. Neşeyle çiçek açan alıç ağaçları köyleri yeşilli kırmızılı çatılar gibi kuşatırmış. Çayırların yumuşacık yeşil saçları altın sarısı düğünçiçekleriyle süslüymüş. Pırıltılı dereler çayırların sırlarını fısıldar, ılık hava geceyi yumuşacık bir döşeğe çevirirmiş. Böyle anlatmıştı annem. Tüm bunları ne zaman göreceğim ben?”
Alman yazarımız Irmgard Keun’un Yersiz Yurtsuz Bir Çocuk adlı romanını okurken, bir çocuğun dünyayı nasıl algıladığını ve yetişkinlerin kararlarının bir çocuğun hayatını nasıl derinden etkileyebildiği çok net bir şekilde hissedeceksiniz. İsminden de anlaşıldığı gibi yersiz yurtsuz bir çocuğun hikayesini okuyacağız. Bir yere ait olmayan, bir oyuncağı olmayan, bir arkadaşı olmayan bir çocuk bu.
Kahramanımız Kully kendi iradesi dışında gelişen olaylar, büyüklerin hataları ve sorumsuzlukları yüzünden yaşadığı hayatı eğlenceli anlatsa da benim biraz içimi burktu :)
Kully 10 yaşındaki bir çocuğa göre çok cesaretli ve bilinçli. Onlarca ülkeye gitmesine rağmen anne ve babasını çok iyi tanıyıp toplumu çok iyi analiz eden bir karakter. Bu sebeple kitap gayet akıcı ve güzeldi çoook beğendim… #okudumbitti
