İnsan kendini tam ve eksiksiz olarak geliştirince yeni bir uyuma kavuşur, dünyayla bütünleşen ama yine de birey olarak kalan gelişmiş, mantıklı, kendinin farkında, sevecen bireyin uyumuna kavuşur.
Kitap, eğitim ve psikoloji alanında yazılmış bir deneme. Erich Fromm'un konuşmalarından ve yayımlanmamış kitabından derlenen bir külliyat da diyebilirim. Peki, kitapta nelere değiniliyor:
- Modern insan hangi aşamalardan geçip bugüne ulaşmıştır?
- Toplum kavramı insanın sırtında bir yük, ilerlemesine bir engel midir?
- İnsancıllık nedir?
- Ütopik bir gelecek mevcut mudur? Hangi koşullarda yakınlaşabiliriz o geleceğe?
- 'Tanrı' diyerek kavramsallaştırdığımız büyük yaratıcı aslında nedir? Kendi içimize yöneldiğimizde ve en üstün insan mertebesine ulaştığımızda onunla bir olabilir miyiz?
- Putperestlik şekil mi değiştirdi?
- Nesnelerin yaşamımızdaki yeri nedir?
Ayrıca Fromm; Birbirinden farklı dönemlerde yaşamış, fikir olarak dıştan bakıldığında çok ayrı görünen iki insanın aslında aynı şeyi anlattığına dikkat çekiyor: Eckhart ve K. Marx. Fikirleri yanlış anlaşılmış ve bir şekilde yozlaştırılmış. Ancak ikisinin de tek emeli var: insanın olabileceği en yüksek mertebeye ulaşması!
Kendimi geliştireyim diyorsanız kişisel gelişim kitaplarına ihtiyacınız yok! Deneme ve klasiklerden yardım alabilir, ruhunuzu rahatlatabilir, yaşam tarzınızı değiştirebilirsiniz. Size katkı sağlayacak kitaplardan biri bu. Okuyun! Ne demek istediğimi anlayacaksınız.
Bir insanın arzu duyabileceği her şeyin üzerinden geçip gidiyordum. Şüphesiz görünmezlik bunları elde etmemi sağlıyordu ama elde ettiğim zaman tadını çıkarmamı imkânsız kılıyordu.