Tuğçe Kasap
@dancingwordss
Belki de her şeyini yitiren bir insanın son sığınağı insan onurudur, elinde kalan tek şey budur...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Üretenin değeri ne zaman bilindi ki?
Tüketen insanın üreten insandan daha değerli olduğu bu yanlış ve ahlaksız döneme tahammülüm kalmamıştı artık.
Merhamet zulmün merhemi olamaz.
Belki de bir hikâyeye vurulmuştum ben; evet, evet bir hikâyeye, bir kültüre, bir tarihe vurulmuştum; hiç insan bir hikâyeye vurulur mu?
Zaten dünyanin hangi köşesinde huzur kaldı ki...