Mustafa Ş
@dantatsus
18 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
... Geralt anladı ki bu nemli ve yumuşak, rujun tatlandırdığı dudaklardan başka dudaklar istemeyecekti. Ansızın biliyordu ki o andan başlayarak gözü Yennefer’den başka bir kadını görmeyecekti. Siyah elbisesinin açıkta bıraktığı boynundan, omuzlarından, memelerinden ve o güne kadar dokunduğu hiçbir tenle kıyaslayamayacağı kadife gibi yumuşak ve serin teninden başka bir şey görmeyecekti. Menekşe mavisi gözlerine yakından baktı, dünyanın en güzel gözleriydi bunlar ve bu gözler Geralt’ın...
... her şeyi olacaktı. Biliyordu bunu Witcher.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“İnsanlar,” Geralt başını karşı yöne çevirdi, “canavar ve canavar hikayeleri uydurmayı severler. Bunu yaptıkları zaman kendi canavarlıklarını görmezler. İçkinin dibine vurduklarında, sahtekarlık, hırsızlık yaptıklarında, karılarını kayışla dövdüklerinde, yaşlı büyükannelerini aç bıraktıklarında, tuzağa düşmüş bir tilkiyi gübre yabasıyla delik deşik ettiklerinde ya da dünyada yaşayan son tek boynuzu ok yağmuruna tuttuklarında gün ağarırken kulübelerin arasında dolanan Bane’in onlardan daha kötü biri olduğunu düşünmek işlerine gelir. Böylece, yüreklerine su serpilir. Yani yaşamak kolaylaşır.”
Kız ansızın, “Sana acıyorum” dedi usulca, gözünü ışıldayan gümüşten ayırmadan. “Ehvenşeri yoktur diye iddia ediyorsun. Bir meydanda kana bulanmış taşların üzerinde duruyorsun, tek başınasın, yapayalnızsın çünkü karar veremedin. Bunu başaramadın, böylece karar vermiş oldun aslında. Hiçbir zaman bilemeyeceksin, asla emin olamayacaksın, asla, duydun mu? Cezan taşlanmak ve kötü sözler işitmek olacak. Sana acıyorum.”
“Her masalda ufak bir gerçeklik payı vardır,” dedi Witcher usulca. “Aşk ve kan. İkisi de çok kudretli. Müneccimler ve âlimler yıllardır buna kafa patlatıyorlar. Hiçbir şeyi çözemediler, sadece...”
“Sadece ne, Geralt?”
“Sadece, gerçek aşk olması gerektiğini biliyorlar.”
“... Niyetinin kızımı kurtarmak mı, yoksa öldürmek mi olduğunu korkarım hiçbir zaman öğrenemeyeceğim. Ancak riski göze alıyorum. Göze almak zorundayım. Neden, biliyor musun?”
Geralt yanıt vermedi.
“Çünkü inanıyorum ki,” dedi Kral, “çünkü inanıyorum ki o acı çekiyor. Değil mi?”
Witcher gözlerimi Kral’a dikip ısrarla baktı. Başını sallamadı, eğmedi, en ufak bir harekette bulunmadı. Ancak Foltest anlamış, yanıtını almıştı.