John Fowles der ki, "İki dalın farklı yönlerde büyümesi, onların derinlerde aynı ihtiyaç mekanizmasını ve kuralları paylaşmadıkları anlamına gelmez."
Tıpkı insanlık gibi Mavi.
Her birimizin sahip olduğu koşullar ve hayata bakış açıları ne kadar farklı olursa olsun, en derinlerde hissettiğimiz temel ihtiyaçlar aynıdır.
Zenginlerin katılığı yoksulların kötü davranışlarını meşrulaştırıyor; ihtiyaçlarımızı karşılamaya kalkıştıklarında, kalplerine insanlık hakim olmaya başladığında, bizim kalbimiz de erdemlerle dolabilir; ama bahtsızlığımız, sabrımız izin
verdiği sürece, inançlarımız, köleliğimiz, zincirlerimizi artırmaktan başka bir işe yaramayacak, işlediğimiz suçlar yegane eserimiz
olacak ve acımasızlığın bizim tahammülümüzü bile aşan boyunduruğunu çıkartmayı reddetmekle enayilik etmiş olacağız.