Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Growl Gibi Bir Karakter Nasıl Boşa Harcanır Adlı Eser
Eğer biri bana bi Cora Reilly erkek karakterine üzüleceğimi söylenseydi muhtemelen asla onu ciddiye almazdım ama Growl...
Belki yazarın okumaya çalıştığım ilk kitabının Onur kitabı olmasından kaynaklıdır(kitabı yarım bıraktım) bilmiyorum ama kadının erkek karakterleri bana asla empatiyle yaklaşamayacağım ya da hep bi noktadan tiksineceğim bir karakterde olacak gibi geliyordu.
Bu düşünce Twisted Emotions'da biraz yıkıldı açıkçası çünkü her ne kadar kötü birçok özelliği olsa da Nino karakteri gerçekten iyi yazılmış bir duygusuzdu bence.Ama yine de Cora Reilly için Nino karakterinin bi istisna olduğunu düşünmüştüm çünkü kendi ana kitaplarına sahip olan karakterlerin bazıları yan karakter halleriyle cidden korkunçlardı.Sonra bir şans vermek adına bu kitabı okuyayım dedim,bitirebileceğimi bile düşünmüyordum ama Growl karakteriyle öyle bağlantı kurdum ki yanına Cara'yı yakıştıramadım bile.Neden bilmiyorum ama Growl sanırım bu sene okuduğum ve en çok acıdığım,eziklik duygusu hissetmesine üzüldüğüm karakterdi.Hikayede çok fazla kopukluk vardı ve sanırım yazarın kitaplarının sonları hiç son gibi değil çünkü iki kitapta yarım bitmiş gibiydi,devam kitapları da var biliyorum ama öyle bir yerde yarım bitiriyor ki insanın çok okuma hevesi de kalmıyor açıkçası.Eğer kitap okumaya meyilli olmadığım bi dönemde okusaydım muhtemelen beni aşırı sıkardı ve yarım bırakırdım ama okumak istediğim bir dönemde olduğu için okuyabildim.
Kitapla ilgili olaraksa düşüncelerim genel olarak şu yönde;
Baş karakterler arasındaki çekimi hiç hissedemedim ve kitabı sadece Growl için okudum.Bence yazar Growl gibi altı doldurulabilecek bi karakteri inanılmaz boş bir hikayeyle harcamış.Cinsel çekim var desen o bile okuyucuya geçmiyor sanki buğulu bir camın ardından karakterlerin aşkını ya da aralarındaki
