Öcü'nün savunmasız bir kadının evine girdiğini düşünmesi sonunu getirir. Olayın görgü tanığı Lana için işleri karmaşıklaştırırken Logan ve ekibi her geçen gün gerçeğe daha da yaklaşıyorlardır.
Kitap çok iyi gidiyor ya. Öğrendiğimiz her olayla Lana'm ve ailesi için daha çok içim yanıyor.(╥﹏╥) Artık tam hikayeyi öğrenmenin zamanı geldi sıradaki kitapta olaylar daha çok karışacak gibi.
Merhaba sevgili okurlar.Bugün karanlığın ödülü hakkında konuşmaya geldim.Cleo ve Zach arasındaki çekim çok yüksekti öncelikle.Zach,lisedeyken Cleo'ya zorbalık yapan birisiymiş ve Cleo anne ve babasını kaybettikten sonra onun yaşadığı büyük lüks evde çalışmaya başlar.Onun olmadığını düşünüyordur.Sonra uzun yıllardan sonra Zach bilinmeyen bir sebepten dolayı eve geri döner.Aralarındaki çekime karşı koyamayan ikili sevginin ve aşkın ne olduğunu birbirlerinde öğrenirler.Zach'in disleksi olması ve babasının ona şiddet uygulaması çok kötüydü ki anneside babasını destekliyordu.Buna rağmen Zach,sırf annesi kanser olduğu ve babası artık onu görmek istemediği için eve geri döner.Uzaktayken en azından onları görmez özgürlüğün tanıdını çıkartıyordu ancak annesi için yine de dönüyor.Bence Zach gerçekten iyi birisiydi.Cleo da ona zorbalık yapmıştı onu aşağılamıştı onun için ikisi de suçluydu bence.Art ise çok tatlıydı.Zorbalığa uğraması ve Zach'in ona yardımcı olması çok tatlıydı.Smut sahneler çok iyiydi bence yazarımız gayet güzel yazmıştı.Aynı zamanda son sayfalarda Cleo'nun istifa etmesi ve herşeye rağmen Zach ondan vazgeçmeyip peşinden gitmesi olayı mükemmel yaptı.Güzel bir dark romance tadında kitaptı.Zach'in anne ve babasına bir dolu şey söylemek isterdim.Ama gerçekten iyi bir evlatları var farkında olmasalar da..Cleo ise aynı şekilde çok güçlü bir kadındı.Sonunda hayallerini gerçekleştirmesini sevdim.Benim puanım 10/10.İyi okumalar dilerim..
Reklam
Deli herif
Yani nereden başlasam…
Edanur okuma demesine rağmen inat edip okudum.
Aiden karakterini o kadar soğuk ve duygusuz yazmış ki 312. sayfaya kadar karakterle bağ kurmak bir yana dursun yaptıklarına sinir olmaktan kitaba odaklamıyorsun
Dark kitap bu, normal diyemiyorum çünkü sonunda birbirlerini sevecekler ve kıyamayacaklar klişesine bağlanacaksa biraz da olsa karakteri sevdirecek argüman şart.
Manipülasyon birini taciz edip onun fiziksel sınırlarını ihlal etmek değil. Aiden bunu yapıp yapıp ufak bir iyi niyette Elsa ona gardını indiriyorsa bu benim gözümde stockholm sendromunun bir çeşididir.
İlişkileri ilerlediği zaman da bile bunu yapmaya devam ediyor. Bir de bu çifte üç kitap yazmış diye duydum.
Levi > Aiden
Edanur okuma demesine rağmen inat edip okudum.
Aiden karakterini o kadar soğuk ve duygusuz yazmış ki 312. sayfaya kadar karakterle bağ kurmak bir yana dursun yaptıklarına sinir olmaktan kitaba odaklamıyorsun
Dark kitap bu, normal diyemiyorum çünkü sonunda birbirlerini sevecekler ve kıyamayacaklar klişesine bağlanacaksa biraz da olsa karakteri sevdirecek argüman şart.
Manipülasyon birini taciz edip onun fiziksel sınırlarını ihlal etmek değil. Aiden bunu yapıp yapıp ufak bir iyi niyette Elsa ona gardını indiriyorsa bu benim gözümde stockholm sendromunun bir çeşididir.
İlişkileri ilerlediği zaman da bile bunu yapmaya devam ediyor. Bir de bu çifte üç kitap yazmış diye duydum.
Levi > AidenKitap okumayı özlemişim
Bu dozda yazılmış dark kitapları seviyorum.
Levi yer yer delirtse de tam tadında bir karanlıktaydı. Astrid bence pasif bir karakter de değildi, gerektiği yerde karşılık verebilmesi içimi rahatlattı.
Normalde bu tarz kitaplarda birbirlerine acı çektirmek için iki tarafta intikam alır, pişman olur ve iki sevgi cümlesiyle normale dönerler(hiç sevmem)
Bu kitap boyunca iki taraf intikam almak için birbirlerini acıtmadılar ve bu benim için en sevdiğim yanıydı. Sadece kaçıp sessizlikle intikam aldılar(efsanee)
(Levi’yi ve Astrid’i sevdim)
Dark seviyorsanız tercih edebilirsiniz.
Blake Crouch’un Karanlık Madde’si, son zamanlarda okuduğum en akıcı ve bağımlılık yapan bilim kurgu gerilim romanlarından biri oldu. Kitap baştan itibaren insanı yakalıyor ama özellikle ortalardan sonra tempo inanılmaz yükseliyor. O noktadan itibaren sayfaları çevirmekten kendinizi alamıyorsunuz.Hikâye, sıradan bir fizik profesörü olan Jason Dessen’in hayatının bir anda altüst olmasıyla başlıyor. Kararların, seçimlerin ve “ya başka türlü olsaydı” sorularının ne kadar derin sonuçlar doğurabileceğini çok zekice işliyor. Paralel evrenler konsepti bilim kurgu severler için gayet tanıdık olsa da Crouch bunu inanılmaz gerilimli ve duygusal bir hikâyeye dönüştürmeyi başarmış. Hem zihinsel olarak meşgul ediyor hem de duygusal olarak etkiliyor.Karakterler, özellikle Jason ve etrafındakiler, oldukça inandırıcı. Yazar olayları öyle bir kurguluyor ki sürekli “acaba ne yapacak?” diye merak içinde okuyorsunuz. Son bölümler ise hem heyecan hem de tatmin duygusu verdi.
Rai ve Kyle hikayesi kaldığı yerden devam ediyor.Hikayenin ilk sayfalarinda sır gibi saklanan Kyle gerceğini öğreniyoruz.yaşıyoruz.Ve tabi Rai de bunları öğreniyor.İntikam ikisini de kavuruyorken bakalım ne kadar ileri gidebilecekler.(Spoiler:Tabi ilerleyen kısımlarına kadar babasının aslında gerçek babası olmadigi,gercek babasinin ise yine nefret ettiğimiz bir kisi çıkması şokunu yaşıyoruz)Bastan sona heyecanla okuduğum bir hikayeydi.Ahhh Kyleeee benim psikopat kekimmm senin o şerefsiz hallerini özleyeceğiz
Reklam
Reklam