Simaaa

Günaydın
Güç güçtür, sonsuzluk sonsuzluktur, hiçlik hiçliktir..
Alıntı
Reklam
Benim sorum; yani beni elli yaşında intihar düşüncesine sürükleyen soru, en aptal çocuktan en bilge ihtiyara kadar her insanın ruhunda var olan en basit soruydu. Yani gerçekten kendimde gördüğüm kadarıyla, onsuz hayatın mümkün olmadığı soru. Soru, şu kadardı: "Bugün yaptığım, yarın yapacağım şeyin sonucu ne olacak, bütün hayatımın sonucu ne olacak?"
Alıntı
Karanlıktan korktum çok büyüktü ve ben, ne kadar çabuk olursa o kadar iyi, kendimi bir ilmekle veya bir kurşunla ondan kurtarmak istiyordum. Bu duygu, beni şiddetle,intihara itiyordu..
Alıntı
Her akşam, üstümü değiştirdiğim odada, dolapların arkasında kendimi asmayayım, yani hayatan yurtulma konusunda o kolay çareye başvurmayayım diye. Ne istediğimi kendim de bilmiyordum. Hayattan korkuyordum, ondan kaçıyordum ve her şeye rağmen, ondan yine de bir şeyler umut ediyordum.
Alıntı
Gençliğimin bu on yılındaki hem dokunaklı hem de ibret verici olan hayatımın hikayesini anlatmayı bir keresinde düşündüm. Sanırım, pek çok insan da aynı şeyleri yaşamıştır. Ruhumun en derinlerinde, iyi insan olma arzusu yer etmişti. Ama iyiyi ararken, gençliğimin en coşkun dönemini yaşıyordum, ihtiraslarım vardı, yalnızdım, yapayalnızdım. Özlemini fazlaca çektiğim şeyi, yani ahlaken iyi olma arzumu kelimelere dökmeye kalkıştığımda, küçümseme ve alayla karşılaşıyor, kendimi olumsuz tutkulara terk ettikçe de alkışlanıyor ve özendiriliyordum.
Alıntı
Reklam