Bernhard,yine Kiler’de şöyle bir şey de
söylüyor: “Geleceğim olmadığına dair önceki inancım yok olmuştu,artık geleceğim olabileceğine inanmıştım ve aniden her şey bende hayranlık uyandırmaya başlamıştı ki çok uzun zaman önce kaybolup gitmiş bir duyguydu bu.Eskiden çoğu kez yaptığım gibi,kendimi bir geleceğim olacağına ikna etmem gerekmiyordu artık,bir geleceğim vardı.Yaşamıma yeniden kavuşmuştum ve onu yeniden avuçlarımın içine almıştım.”