Öyle sanıyorum ki bu yazılarınızda yol gösteren bir yönünüz var. Bu öyle bir yol ki, kişi onun üstünde mutlu yürüdüğünü zanneder ama birdenbire aklı başına gelip de çevresine bakınca anlar ki aslında ilerleyememiş, kendi dar çemberinin içinde dönüp durmuş; hem de eskisinden daha telaşlı ve daha şaşkın biçimde.
Önemsiz birkaç işle ve sizinle günlerim kısalıyor, hemen sona eriyor, bitiveriyor. Neredeyse gerçek Milena'ya yazacak zaman bulamayacağım. Oysa hayali bütün gün buradaydı, odamdaydı, balkonda, bulutların arasındaydı.
Mükemmel ama acı veren bir büyü ile buradasınız! Benim burada olduğum gibi, daha da elle tutulur biçimde; ben neredeysem siz de oradasınız, benim olduğum kadar, hatta daha da belirli.