kendi muhteşem klasiklerimizi kavrayamadan modern edebiyata dalmanın ne büyük çöküntülere sebep olacağını çok sonradan fark edeceğim..
mutluluk bir burjuva illüzyonudur.. mutluluk banal bir şeydir, bayağıdır..
Hümanist dünya görüşü esasen insanları geleneğe, vahye karşı kışkırtan bir akım.. insanı ilah konumuna getiren, vahiyden ve gelenekten, ahiret düşüncesinden koparan bir şey..
Humanities, insan ve insanın ürettikleri dışında bir kutsal tanımıyor..
azar azar, her vesileyle adeta beynimizi yıkadılar; yaşadıklarımıza bakıyorum da, bu şartlarda insanların kendi kültürünün dışına düşmesinde yadırganacak bir şey görmüyorum..
Batı hayranlığı yanı başındaki hakikati fark edemeyecek kadar bu insanları körleştirmiştir.
Bir kuşak evvel samimi bir dini hayat yaşayan kimselerin torunları, Allah isminden habersiz yetişiyor..