darya

darya
@darya_
münzevi
Ey ağzında ülkesi nden kesik bir dil ta�ıyan Sesi bedenine gömülü .. Bu yaşamak tufanı ki �i irden de hızlı I3itiwren gerçeğin bulanık toprağında Nereye götürür bizi koparıp kend imizden Böyle bin lerce uçuk imgeyle Sancılı, suskun, sarsı larak Bir çığl ık çağlayanı gibi savrulup Ömrümüzün kapalı ı rma�ında Nereye, böyle Di ngi n denizlerin dinmez özlemiyle ..
Reklam
Sen ey umudumun uçuk sevgilisi Yanılmış duygularımın yalan çocuğu .. Bir iç çekiş kadar sürdü, bir dalgınlık Düşlerimin o mavimsi ilk yaz mutluluğu.
Şiir
Bana verdiğin mutluluğu Paylaşacak kimsem yok Sevincimi içimde Ve yalnız taşıyorum. (Biliyorsun ya Susarak yaşamak zorundayım seni) Bu yüzden gecelere ve sözcüklere Bölüyorum ağı rl ığını Yüzünü gözbebeklerime çiziyorum Kırık kalemleriyle kirpiklerimin Baktığı m her yerde seni göreyim Ve eksi lmesin diye imgen Uykularımda bile Ömrümün evinden Sır vermez derininden kalbimin.
Şiir
Ey sabahın sevinci mutluluğun imgesi Solgun umutlarıma d üşen taze çiy tanesi ... Eksilmesin ömrümün saklı sularından O düş inceliğinde öpüş içtenliğinde Gülüşünün yüzünde gümüşlenen aylası. Se\'gisiz me\'simsiz bir donuk zaman içinde Ald ığım tek soluk yaşadığım an oldun Seninle anlam buldu nesneleri dünyamın.
Şiir
Unu tur muyum, unutur muyum Yüreğimin ince tülbentlerinden Titreyerek süzdüğüm o büyülü rüzgarı, O mayıs göğünü, ilkyaz parkını, Hüznü bile gülümseyen bir güle çeviren O lekesiz çocuk güzelliğini Unutur muyum. Yapraklarda ışık dallarda esinti Gibi inceden gezinip insanlar içinde, Dünyanın en güzel dilinde en güzel söze dönen O bilge düşünceyi, körpe duyarlığı O konun usul dalgınlığı Unutur muyum Yaşamın eksiğini şiirle gösteren .. ilkyazların ve parkların bile Yumuşatıp güzelleştiremediği Ezilmiş kadınlara takılıp kirpikleriyle Üzgün ve öfkeli: "Yarım kalmış bir şiir bunlardan tamdır" Diyen o yaz buğusu kızı, içli türküyü Unutur muyum, unutur muyum
Şiir
Reklam