Dinle beni deniz gözlü yabancı.
Kaçtığım yerler hep deniz kenarları.
"Yara izi olsam taşımaz mıydın beni teninde?"
Göğsümde, Pars.
Hiç geçmez izi, iyileşmez yarası.
Ve onunla yüz hayat yaşasak,
Biri yetmişti.
Yeniden doğup yeniden ölsek birlikte,
Birlikte... Neden değiliz birlikte?
Aldığı hiçbir nefesi,
Son nefesi.
Benim için vermezdi, bilirdim.
Benim için vermişti.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sen benim dört duvarıma çatı olamadın.
Benim dört duvarım bile yokmuş ki Pars
Korkunun köşeye sıkıştırdığı mantık işe yaramaz. Korkunun sardığı kalp duygudan yoksundur. Hangi gücün karşısına koyarsan koy korkularını, ezer geçer her seferinde. Korkunun yetiştirdiği bir çocuk, böyle böyle küser kendine.
Bir dikiş, iki dikiş, vazgeçiş.
En çok vazgeçişlerin izi kalır.
En büyük yaran ilk vazgeçişindir.
"Kalbine giremezmişim, oradan kimse sağ çıkamıyormuş. Belki sen öldürüyorsundur onları Pars? Belki sen vuruyorsundur alınlarından?"
"Ben seni alnından vurmadım Liva, ben seni alnından öptüm."