Evini terk eden gençlere hüzünlenen kalbimizi camiyi terk eden gençler münasebetiyle ağlamaya davet ediyorum.
Niyazi Çetinkaya
Youtube kanalıma davet
youtube.com/@mimarrabia
Linke tıklayarak mimari içerik paylaştığım kanalımı ziyaret edebilirsiniz… Abone olup videolarımı beğenmek isteyen olursa şimdiden desteğiniz için teşekkürler…
Halil Cibran’ın Ermiş’i, edebiyatın diliyle felsefenin derinliğini buluşturan, adeta soluklanarak okunması gereken bir başucu eseri. Yazarın her kavramı acıdan aşka, çalışmaktan yasalara kadar bireyin kendi özündeki o 'denge' ile ilişkilendirmesi, okuru sürekli bir içsel sorgulamaya davet ediyor. Özellikle 'Sevinç ve Acı' üzerine sunduğu metaforlar, insanın zor zamanlarında bile kendi içindeki bütünü görmesini sağlayan bir şifa niteliğinde. Kitabı okurken, sanki binlerce yıl öncesinden gelen bir bilgelik sesi, bugünkü karmaşamızın ortasında kulağımıza fısıldıyor. Bilge biri bize yol gosteriyor .Her cümlesi o kadar yoğun ki, bir kez okuyup geçmek imkansız; üzerinde durdukça, her kelimede farklı bir anlam katmanı keşfediyorsunuz. Cümleler sizi yormuyor elimde olsa, içindeki her öğretiyi hayatımın merkezine yerleştirirdim. Her cümlesi paylaşılmaya değer kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.
Kâbe'de oturmuş beklerken bakmış bir yaşlı teyze,bir Mısırlıyla konuşuyor. Ama ne o Mısırlının dilini biliyor ne de Mısırlı onun dilini biliyor. Ama bakmış ki tatlı tatlı bir şeyler söylüyorlar. Teyzenın yanına yaklaşmış,
"Teyze sen bu kardeşin dilini biliyor musun?"demiş.
"Bilmiyorum."diye yanıtlamış teyze.
"Peki, ne konuştun? Ne anlattın ona?"
"Dedim ki, ben Türkiye'den, Uşak'tan geldim. Gel bize misafir ol, bizim şeker pancarımız var. Kendi ellerimle yaptığım şekerden çay ikram edeceğim."
Mısırlı adam İngilizce biliyormuş, hocamız İngilizce sormuş, "Sen bu teyzenin dilini biliyor musun?"
"Bilmiyorum2."diye cevap vermiş Mısırlı.
"Peki, ne konuştunuz?"diye sormuş.
"Beni evine misafirliğe davet etti. Bana çay ikram etmek istiyormuş." diye yanıtlamış Mısırlı...
Eğer biraz insafla olaya yaklaşırsak, Hakk’ı belli kişilerin görüşleri ile sınırlandırmanın, küfür ve çarpık neticeye daha yakın olduğunu anlarız.
