...
Var olmaya ihtiyacım vardı. Küçükken yaptığım kumdan kaleler şimdi yakıp geçiyordu gelen rüzgar ile bedenimi ve ruhumu. Ateşin üstünden atladığım günler kilometrelerce uzağımdaydı; ateş bendim, ben ise ateş. Hatırlamaya çalışmak, şimdi bir Ağustos yağmuru kadar günahkâr hissettiriyordu beni. Nasıl ateş olmuş, yok etmiştim her bir okuduğum hayatı?
... ~moira