Çiğdem
@dcigdemy
17 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
[...] Yahu siz askerliği piyade yaptınız. Nizami harp gördünüz. Bir bildiğiniz Allah Allah diye cepheden süngü hücumu. Karşılıklı aşağı yukarı denksen işe yarar belki. Ama ben çetecilik yaptım. Onlar yüz idi, biz bir idik! Karşındaki senin yüz mislin ise ne yapacaksın? Ben size dövüşmeyin mi diyorum? Bak, önce o biri muhafaza edeceksin. Çünkü bu kadarsın. Bir gitti mi ne bok kalacak geriye? İkincisi o bir ile onun istediği zaman değil, sen istediğin zaman vuracaksın. Sizi açık açık kışkırtıyor adam. Belli ki fak kuruyor. Bitmedi, üç! Şimdi zamanı deyip vurmak da olmaz bodoslama. Öyle bir vuracaksın ki adamın iflahı kesilecek. Beklemediği anda, beklemediği yumruğu yiyecek. O zaman sersem sepelek gezen, safını bilemeyen, aklı karışan, gönlü bir o yana bir bu yana kayan ahali ne oluyor yahu der..."
Reklam
Deli İbram
[...] Balıkçı yapacakları işi uzun uzun anlattı. Deli İbram sessizce dinledi. Balıkçı'nın sözü bitince boynunda kirli el incesiyle bağlı deve çanını çıkarıp arkadaşının ayakları dibine attı. Öfkeden kıpkırmızı kesilmişti Deli İbram.
“Yahu,” dedi, “tamam, ben deliyim ama sizden ziyade aklım varmış. Şu kıt dedikleri, gidip geliyor dedikleri aklımı seveyim, aklımı!
[...]
[...] Balıkçı kalktı. Sigara sardı. Karısı da uyanmıştı. Adamın eline uzandı. “Tasalanma, başımızın çaresine bakarız,” dedi. “Daha az balık tutarız. Tütsüleriz, fıçıya basarız. Yarısını kendimiz yeriz, yarısını sen tekneyle İzmir’e götürür satarsın. Bizim zeytine, komşudan götürü aldığımız zeytini katarız. Ayak yağı çıkarırım ben. Onu da yanına koyar götürürsün. Gerekirse tütüne amele yazılırız. Can sağlığı olsun.” Karısının bu sözleri Balıkçı’yı avutmaya yetmiyordu.
“Yahu,” diyordu, “onu yaparız, bunu yaparız! Yaparız tamam da bizim asıl işimiz dalyancılık, deniz, balık. Atadan, dededen kalma işimizi mi terk edelim? Böyle şey mi olur? Kim oluyor o yahu? Daha ne istiyor? Malı var mülkü var, her şeyi var şu hayatta. Allah mı olmak istiyor artık? Diyor ki, ben ne istersem yaparım, kimse ses etmeyecek, kimse karşı durmayacak. Gelen olursa açlıkla terbiye ederim. Gelen olursa nefes almasına müsaade etmem. Bu nedir yahu! Korka korka ölmeye mi geldik şu dünyaya!”
Ölümün sarsıcılığı
Haftasına kancabaşların birinde kötü bir kaza yaşandı. Avcı sıkışıp ateş almayan kırmasıyla uğraşırken tüfek patlayıverdi. Tam önünde daha on yedisine girmemiş çocuğun karnı sırtından çıktı. Ölümün sarsıcılığı Köstence'yi sarsar gibi oldu. Üç-beş kişi avı bırakıp dalyanına döndü. Lakin delikanlının cenazesi çekçekle taşınmıştı ve öfkesi yasından kısa sürenler onu hızla unutup hayata bıraktıkları yerden devam ettiler.
"Köstence, başıbozuk Köstence! Aklını başına devşir aklını!"
Reklam