Çiğdem
@dcigdemy
17 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Betimleme
A. Y
@AbdullahY02
·Gayriihtiyari başını kaldırıp kadına baktı ve bakmasını inançla bekleyen ilgili sıcak bakışların ancak o zaman farkına vardı.
Bu çehreden güvenilir bir sükunet, huzur ve keyifli bir özgüven yansıyordu; berrak bir duruluğun yayıldığı alnı hala gençliğin pırıltısını koruyor, ancak zamansız denebilecek ilk sert yaşlılık çizgisini taşıyordu; kadının iri dalgalı gür siyah saçları omuzlarına doğru kabararak inmişti; boğazına kadar kapalı, saçları gibi siyah elbisesi dolgun omuzlarını sarmıştı: Bu yüz, yaydığı huzurlu ışıkla daha da aydınlanmış gibiydi. Kentsoylu bir Madonna'ya benziyordu, boğazına kadar kapalı elbisesi içinde rahibeleri andırıyordu biraz da, hatırşinaslığı ise her hareketine anne şefkati havası katıyordu.
Deli İbram Divanı
youtu.be/-n0ctj7GAyw?si=...
Deli İbram
körfezin yanağında bir nazenin ben üstünde
yörükle yabanı büyüttü yanyana göğsünde
dağda üzüm belde zeytin dalyanda balık kaynar
niçin garibanın bir gün yüzü gülmez köstence
açlık boz bir köpek ağzı dalyancının ardında
kaybolmuşlar sefaletin sinsi rüzgarlarında
baştankara bağlanmışlar beyzade düzenine
bir bilseler tarihin yekesi avuçlarında
hey gidinin deli ibram mezarından dirildi
demirkırat madrabazına haddini bildirdi
vardı saruhan hatuna yunusların sırtında
yıldız oldu köstence’nin göklerine serpildi
Söz/Müzik: Melih Yeşilbağ
Düzenleme: Ozan Çoban & Güneş Demir & Melih Yeşilbağ
Nazım Hikmet
"Şarapla doldur tasını, tasın toprakla dolmadan" dedi Hayyam
Baktı ona gül bahçesinin yanından geçen uzun burunlu, yırtık pabuçlu adam
"Ben bu nimetleri yıldızlarından bol olan dünyada açım" dedi,
"Şaraba değil, ekmek almaya bile yetmiyor param."
Nâzım Hikmet
Yaz
Bazı anları rengi, kokusu, havası, hissettirdiği tüm bileşenleri ile şişeleyip saklamak geçiyor aklımdan. Mesela bütün bir yazı konserve yapıp koysam kenara, diyelim bir aralık akşamı, yağmurun kışın içinden geçip eve dönünce açsam, bir kavanoz yaz çıkarsam ortaya... Bir anda kendimi kumsalda, dalga seslerinin arasında, kırk derece sıcaklığın sarıp sarmaladığı yerde buluversem... Tuzlu su genzimi yaksa...
Orhan Veli de rakı şişesinde balık olsam derken buna benzer bir şey mi hayal etmişti acaba?
Ruh derisi fok derisi... demişken;
Ruhumun yeniden çiçeklenişi ile aklıma gelince canımı yakan ağıt arasında kırmızı bir ip var sanki. Artık canım yanmıyor. İçimden geçen ve içine dalıverdiğim nehrin sularında her şeyin yeniden ve yeniden doğabileceğini biliyorum artık. Bu bilinçle ruh derimi alıkoyan her şeyden bir bir uzaklaşıyorum.
Kaçtıkça demiyorum, vardıkça daha bir kendim olduğum bu suları ne çok özlemişim ben.