En iyisi düşünmemekti.Kaçmaktı.Kendi içime kaçmak.Fakat bir içim var mıydı? Hatta ben var mıydım?Ben dediğim şey,bir yığın ihtiyaç, azap ve korku idi...
Şu hakikati kendi hayatım bana öğretti:İnsanoğlu insanoğlunun cehennemidir.Bizi öldürecek belki yüzlerce hastalık,yüzlerce vaziyet vardır.Fakat başkasının yerini hiçbiri alamaz.