ddcp
@ddcp
53 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
“Gelenek ve önyargı seviyesinin üstünde uçmak isteyen kuşun kanatları güçlü olmalıdır. Zayıf kuşların yara bere içinde, yorgunluktan perişan olmuş halde yere düştüğünü görmek çok acıklıdır.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kendisine kısacık tanık olma fırsatı verilen mutlu yuva tablosu ne pişmanlık ne özlem uyandırmıştı içinde. Ona uygun bir yaşam biçimi değildi bu; o, yalnızca korkunç, umutsuz bir sıkıntı görüyordu bu hayatta. Madam Ratignolle' ün haline üzülmüştü, ona asla kör bir hoşnutluktan öte bir sevinç yaşatmayacak olan renksiz yaşamına acımıştı. Keder asla ziyaret etmeyecekti ruhunu, onda “yaşamın çılgınlığını” asla tadamayacaktı. Edna "yaşamın çılgınlığı” ile neyi kastettiğini düşündü...
Nedensiz yere mutsuz olduğu günler vardı sonra; sevinmeye de, üzülmeye de değmezdi sanki hiçbir şey için, yaşamak ya da ölmek fark etmezdi. Hayat tuhaf ve korkunç bir kargaşa, insanlarsa kaçınılmaz yok oluşa doğru körlemesine ilerlemeye uğraşan kurtçuklar gibi görünürdü gözüne. Böyle günlerde çalışamaz, kalp atışlarını hızlandıracak düşler kurup içini ısıtamazdı.
Mr. Pontellier ara sıra karısının akli dengesini yitirmeye başladığından kuşkulanıyordu. Kendinde olmadığını açıkça görüyordu. Daha doğrusu, karısının kendisini bulduğunu, dünyanın karşısına çıkarken üstümüze bir giysi gibi giydiğımiz yapay benliğini günbegün bir kenara ittiğini göremiyordu.