Acı çekmeyi kabul etmek aslında acı çekmenin bir yoludur. Öyleyse… Bir insan kendisini bir şey uğruna harcadığı zaman, bir başkasının acısını dindirmek için yapmaz mı bunu? Bu da şu demeye gelir; ben acı çekeyim, yeter ki başkaları çekmesin. Ama her insan acı çekmemenin bir yolunu bulsa, daha etkin bir yöntem olmaz mı bu? Ama Dostoyevskinin kuramına göre, ancak acı çekmeyi kabul etmekle acıdan kurtulur insan. Acı çekemeyi de ancak kendisini harcayarak kabul edebilir.
Sayfa 105
Reklam
Yalan söylediğimizi bile bile, romanlarımızdan birindeki kişilermiş gibi korkusuzca bakabilme sanatı. Bir hiç olduğumuzu, başkalarının da birer hiç olduklarını bile bile, sırf kendimiz olduğumuz için herkesten önemli olduğumuzu unutmama sanatı.
Sayfa 103
Dünyadan bir şey istemekten vazgeç, sana ne yapacağını bilemeyeceğin kadar çok şey verecektir dünya,
Sayfa 53
Gerçeklik insanın şu ya da bu şekilde içinde bir bitki gibi yaşadığı ve yaşayacağı bir zindandır.
Sayfa 48
Yoksa sadece kötü bir ruhun ışığı mı sızıyor dışarı, o ışık mı başkalaştırıyor adamın kilden kalıbını?
Sayfa 28
