Genellikle akıcı bir kitap. Bazı yerlerinde sıkılsamda genel olarak tavsiye ediyorum. Kitap sonunda düşüncelere daldım. Bir insanın çaresizliğine nasıl bu kadar güzel alıştığına dair.
“La maison est â moi, c’esr â vous d’en sortir” ( Ev bana ait, çekip gitmesi gerekn sizsiniz.) Fakat başkalarına ait olan evlere bayılmak, Delilik’in eski alışkanlığıdır ve bir evi ele geçirdi mi onu gitmeye ikna etmek kolay olmaz.
Eğer bu kitap senin beğenini kazanırsa, ey mükemmel okur, emeğimin karşılığını alacağım demektir; eğer beğenini kazanmazsa ben seni parmaklarımı şaklatarak ödüllendireceğim ve başımdan atacağım