İnsan kendisiyle aşırı ilgilendiğinde, ister istemez kendine karşı ölçüsüz bir sevgi ya da nefret beslemeye başlar. İki durumda da zamanından önce tüketir kendini.
Dünyanın bir anlamı olsaydı, şimdiye dek bu açığa çıkardı. Bundan sonra ortaya çıkabileceğini nasıl düşünebiliriz? Kaldı ki dünyanın bir anlamı yok; özünde akıl dışı olması bir yana, bir sonu da yok.