İnsan bazen kendi ruhunun kırıklarını, çöküntülerini, bataklıklarını, bir olayın zihninde açtığı kapıdan baktığında bütün açıklığı ve ürkütücülüğüyle görebiliyor.
-Tanrı'nın insanları ciddiye aldığına inanıyor, dedi.
Ben de güldüm, ''almıyor mu'' dedim.
-Neden alsın, Tanrı yaptığından çoktan pişman olmuş, unutmaya çalışıyordur, eminim hatıra defterinden bu sayfayı yırtıp atmıştır.