Senin yüzünden ağlamıyorum, sen buna değmezsin. Ağlıyorum çünkü kim olduğuna dair hayalim kim olduğuna dair gerçekle yerle bir oldu. Sen bir rüyaydın, tutunduğum bir yanılsama.Beni önemseyen, beni anlayan biri olduğunu sanıyordum. Fakat gerçek farklıydı. Bencil, kayıtsız ve gerçek empatiden yoksundun. Sevdiğim kişi hiç bir zaman var olmadı; sen sadece seraptın. Sana kalbimi, en derin korkularımı, hayallerimi emanet ettim. Sana ve bize inandım. Fakat şimdi bunların hepsinin dış görünüşten itibaren olduğunu görüyorum. Maskeyi o kadar iyi yaşıyordun ki seni tanıdığımı düşünen ben bile aldandım. Bırakıp gitmek senden uzaklaşmak değil.
Steve Maraboli