O zamanlar bizim milletçe ağlama konusunda hiçbir sıkıntımız yoktu. Üstelik her iki taraf da ağlıyordu çünkü savaşın kazananı yoktu. Kaybettim diyenin bedeni ölürken kazandım diyenin de ruhu ölüyordu. Ölmek mi daha zordu, öldürmek mi? Öldürüp de hayatı öldürdüğünün gözleriyle yaşamak mı?