İnsan böyle sürekli bişeyler yazmak istiyor. Sanki, birilerine bağırıyor, haykırıyor duyurmak istiyor acılarını da sesi çamurlaşmış gibi hissediyor. İnsanlar neden birbirlerini duymuyor? Birilerinin bazı çöplük kenarlarında kursağına kadar acıya boğuluşunu neden görmüyor. Hepimiz aynıyız aslında lola. İnsanlarla alay etmeyi, Acı çekmeyi öğrendiğimde bıraktım lola. "çünkü insanların acılarınla alay ettiğini öğrendin bayım" bizler lola, bizler birer mezarlık çiçekleriyiz yıllarca susuz kalan. "onu da koparırlar bayım" vicdan-i reddinden öpüyorum lola...